Αρχείον Ιωάννου Καποδίστρια, τ. ΣΤ΄

Τίτλος:Αρχείον Ιωάννου Καποδίστρια, τ. ΣΤ΄
 
Εκδότης:Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών
 
Συντελεστές:Κώστας Δαφνής
 
Έτος έκδοσης:1984
 
Σελίδες:322
 
Θέμα:Κείμενα (1819-1822)
 
Χρονική κάλυψη:1815-1822
 
Περίληψη:
Στον ΣΤ' Τόμο δημοσιεύονται τα κείμενα του Καποδίστρια που αναφέρονται στα χρόνια 1819, 1820, 1821, 1822. Ο αύξων αριθμός των εγγράφων είναι ενιαίος με εκείνο των εγγράφων του Ε' τόμου, δεδομένου ότι αποτελούν μια ενότητα. Αναφέρονται όλα - υπομνήματα, εκθέσεις, εγκύκλιοι, επιστολές - στη διπλωματική δραστηριότητα του Καποδίστρια ως υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας στα χρόνια 1815-1822.
Την ολοκλήρωση της δημοσίευσης των κειμένων της περιόδου αυτής συνοδεύουν σύντομες σημειώσεις, που διαγράφουν συνοπτικά το πλαίσιο της πολιτικής κατάστασης της Ευρώπης, μεταξύ 1819 καί 1822, μέσα στο οποίον κινήθηκε ο Καποδίστριας, πίνακας των εγγράφων των δύο τόμων με κατατοπιστικές περιλήψεις και ευρετήρια κυρίων ονομάτων, ώστε η έκδοση να είναι απόλυτα χρηστική. Εκτενής διεθνής βιβλιογραφία, όπου αναγράφονται εξαντλητικά πηγές και δημοσιεύματα, παρέχουν τη δυνατότητα στους ενδιαφερόμενους για μια γενικότερη θεώρηση, με αφετηρία πάντα τα Καποδιστριακά κείμενα, της ευρωπαϊκής ιστορίας σε μια κρίσιμη φάση εθνικών, πολιτικών και κοινωνικών μετασχηματισμών.
Σημειώνουμε ότι βασικό κείμενο για την πιο άνετη προσπέλαση των κειμένων της δημόσιας δράσης του Καποδίστρια είναι η «Αυτοβιογραφία» του, η οποία δημοσιεύθηκε στον Α' Τόμο του Αρχείου. Ανεξάρτητα από τις οποιεσδήποτε σκοπιμότητες, που δέσμευαν την απόλυτα ελεύθερη έκφραση των απόψεων και σκέψεων του Καποδίστρια σχετικά με πρόσωπα και γεγονότα, το κείμενο αυτό μας δίνει τη γραμμή πλεύσης για την αποκρυπτογράφηση των ενεργειών και κινήσεων του υπουργού της Ρωσίας κατά το χειρισμό καίριων θεμάτων.
 
Κ. ΔΑΦΝΗΣ
 
Το Βιβλίο σε PDF:Κατέβασμα αρχείου 42.14 Mb
 
Εμφανείς σελίδες: 245-264 από: 321
-20
Τρέχουσα Σελίδα:
+20
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/245.gif&w=550&h=800

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ καποδιστριακά κείμενα του 1819 και μερικά του 1820 αναφέρονται στο Επτανησιακό και γενικότερα το ανατολικό ζήτημα. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι ο Καπ. στις 10 Μαρτίου του 1819 επισκέφθηκε την Κέρκυρα, όπου έμεινε ως τις 18 Μαΐου. Κατά το χρονικό αυτό διάστημα είχε την ευκαιρία να διαπιστώσει τις παραβιάσεις της συνθήκης των Παρισίων από την αγγλική διοίκηση και τις αυθαιρεσίες του Μαίτλανδ, ο οποίος είχε καταργήσει κάθε είδους αυτοκυβέρνηση. Επίσης ήλθε σε επαφή, όπως γράφει στην Αυτοβιογραφία του, «με τους επισημότερους άνδρες της Πελοποννήσου, της Ακαρνανίας και του Αιγαίου». Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν παλαιοί γνώριμοι του από την εποχή της οργάνωσης της άμυνας της Λευκάδας το 1807, όταν στάθηκαν στο πλευρό του ως Έλληνες πολεμιστές και έδωσαν μάλιστα στον «Μαγεμένο» τον όρκο να αγωνιστούν για την ελευθερία του Γένους. Πήγαν να συναντήσουν στην Κέρκυρα τον Καπ. για δυο λόγους: Πρώτα για να μάθουν τί έπρεπε να κάνουν αν διαγραφόταν στον ορίζοντα η προοπτική πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας. Κι έπειτα για να ζητήσουν οικονομική βοήθεια, επειδή οι Άγγλοι δεν τους χρησιμοποιούσαν στα Επτάνησα, όπως παλαιότερα οι Ρώσοι.

Το κοπιαστικό ταξείδι του Καπ. στην Κέρκυρα υπαγορεύτηκε βέβαια από την επιθυμία του να δει τους δικούς του. Αλλά και από έναν άλλο λόγο. Να κατευνάσει, ως απεσταλμένος του Τσάρου, τους έτοιμους να επαναστατήσουν Χριστιανούς. Όταν ο Αλέξανδρος αποχαιρετούσε τον Καπ. του είπε ότι έπρεπε να κάμει τους Επτανήσιους και τους λοιπούς Έλληνες να καταλάβουν ότι πρέπει να είναι λογικοί, ότι ο κόσμος έχει ανάγκη από ησυχία, που θα την έβρισκε μονάχα αν οι μεγάλες δυνάμεις έμεναν ενωμένες. Η διατήρηση όμως της ένωσης αυτής θα ήταν αδύνατη, αν συνέβαινε οτιδήποτε στην Ανατολή. Ως εκ τούτου δεν έπρεπε να δοθεί καμιά ενθάρρυνση στους Έλληνες. Πιστός εκτελεστής της εντολής αυτής, ο Καπ. εξήγησε στους οπλαρχηγούς, που είχαν συγκεντρωθεί στην Κέρκυρα, ότι ο Τσάρος δεν είχε καμιά διάθεση να εμπλακεί

Σελ. 245
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/246.gif&w=550&h=800

σε πόλεμο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία ή να έλθει σε προστριβές με τους Άγγλους, επειδή αυτοί δεν τους χρησιμοποιούσαν. Τούς υποσχέθηκε όμως κάθε υλική βοήθεια, της οποίας δείγματα έδωσε αμέσως και από το προσωπικό του ταμείο, αν απέφευγαν κάθε εκδήλωση που θα μπορούσε να προκαλέσει πόλεμο και τους συνέστησε, να οπλισθούν «με υπομονήν και καρτερίαν, προσπαθούντες να αναθρέψουν καλώς και εθνικώς τα τέκνα των, επαφιεμένοι δε ως προς τα λοιπά εις τον χρόνον και την Θείαν Πρόνοιαν».

Για να αποφευχθούν παρερμηνείες ο Καπ. συνέταξε εγκύκλιο επιστολή στην οποίαν καθόριζε τα πλαίσια μέσα στα οποία θα έπρεπε να κινηθεί κάθε προσπάθεια για την βελτίωση της μοίρας των Ελλήνων. Και για ό,τι συζήτησε και είπε στους οπλαρχηγούς υπέβαλε και μνημόνιο στον Τσάρο μέσω του Ρώσου πρεσβευτή στην Κωνσταντινούπολη.

Όσον αφορά όμως το ειδικότερο θέμα της Επτανήσου και τις παραβιάσεις της συνθήκης των Παρισίων, ο Καπ., κατόπιν αδείας του Τσάρου, επισκέφθηκε το Λονδίνο, όπου εξέθεσε τις απόψεις του στους αρμόδιους υπουργούς της αγγλικής κυβέρνησης. Τα υπομνήματά του προς τον Μπάθουρστ και τον Ουέλλιγκτων μας δίνουν την έκταση του ενδιαφέροντός του για τα πράγματα της Επτανήσου και την επιμονή του για την παραχώρηση στους συμπατριώτες του των δικαιωμάτων που τους αναγνώριζε η συνθήκη των Παρισίων της 5/17 Νοεμβρίου 1815.

Εν τω μεταξύ όμως οι σχέσεις μεταξύ των συμμάχων περνούσαν κρίση. Οι Ισπανικές αποικίες της Νοτίου Αμερικής είχαν αξιώσει την παραχώρηση φιλελεύθερου καθεστώτος, που θα τους επέτρεπε να βελτιώσουν την οικονομία τους. Ο βασιληάς της Ισπανίας αρνήθηκε και το φιλελεύθερο κίνημα μετατράπηκε σε καθολική επανάσταση. Ο Φερδινάνδος ο 7ος νόμισε ότι θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Ισπανίας αν ζητούσε τη βοήθεια του Τσάρου για την καταστολή της επανάστασης βάσει των αρχών της Ιερής Συμμαχίας. Ο Τσάρος συμφώνησε, αλλά αντιμετώπισε την αντίδραση της Αυστρίας και της Αγγλίας, η οποία μάλιστα ενίσχυε τους επαναστάτες, γιατί η επανάσταση εξυπηρετούσε, παράλληλα προς τα πολιτικά, και τα ναυτιλιακά της συμφέροντα. Η Γαλλία, η οποία στην αρχή φαινόταν διστακτική, στο τέλος εγκατέλειψε μόνη της τη Ρωσία. Ήταν η πρώτη ήττα, που υπέστη ο Αλέξανδρος της Ρωσίας στην εφαρμογή των αρχών της Ιερής Συμμαχίας, σύμφωνα με τις απόψεις και προτάσεις της ρωσικής πολιτικής.

Αλλά το φιλελεύθερο πνεύμα άρχισε προοδευτικά να αναδεύεται και στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Οι ηγεμόνες διαφόρων μικρών γερμανικών κρατών, συνεπείς προς τις υποσχέσεις που είχαν δώσει στους λαούς τους για να τους, πείσουν να αγωνιστούν εναντίον του Ναπολέοντα παραχώρησαν Συνταγματικά δικαιώματα. Σ’ αυτό, βέβαια, συνέβαλε και η πίεση των λαϊκών στρωμάτων και ο αναβρασμός στα πανεπιστήμια. Οι εκδηλώσεις αυτές ανησύχησαν τον Μέτερνιχ, ο οποίος φοβήθηκε ανεξαρτοποίηση των γερμανικών κρατών από την επιρροή της Βιέννης. Με κατάλληλους χειρισμούς επέτυχε να θέσει υπό την

Σελ. 246
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/247.gif&w=550&h=800

προστασία της Αυστρίας τους Γερμανούς πρίγκηπες. Και με την σύμφωνη γνώμη της Πρωσίας κάλεσε στο Κάρλσμπαντ συνέλευση των γερμανών ηγεμόνων, η οποία δέχθηκε, χωρίς αντίρρηση, τις υποδείξεις του Μέττερνιχ για την καταστολή κάθε φιλελεύθερης εκδήλωσης. Έτσι αποφασίστηκε όπως η Δίαιτα ψηφίσει ομοσπονδιακό νόμο βάσει του οποίου θα καταστέλλεται κάθε λαϊκή κίνηση, θα παύονταν οι καθηγητές των πανεπιστημίων, που δεν θα υπακούανε στις διαταγές της Βιέννης, θα περιοριζόταν η δράση των φοιτητών, θα εφαρμοζόταν προληπτική λογοκρισία και θα ιδρύετο στη Φραγκφούρτη Ανακριτική Επιτροπή, με ευρύτατη εξουσία σε ζητήματα διατήρησης της τάξης και της νομιμότητας. Όλα αυτά πέρασαν από τις νόμιμες διαδικασίες που κατοχύρωναν το νέο καθεστώς. Παρά ταύτα ο Μέττερνιχ δεν πέτυχε την ανάκληση όλων των φιλελεύθερων παραχωρήσεων.

Στις αρχές του 1820 στρατιωτικό κίνημα, με λαϊκή συμπαράσταση, στην Ισπανία εξαναγκάζει τον Φερδινάνδο τον 7ο να παραχωρήσει φιλελεύθερο σύνταγμα. Τα στρατεύματα που επαναστάτησαν προορίζονταν για την καταστολή της εξέγερσης των ισπανικών αποικιών της Νοτίου Αμερικής, όπου μόνον το Περού είχε παραμείνει πιστό στη Μητρόπολη.

Και νέα όμως επανάσταση εκδηλώνεται στα μέσα του 1820 στο Βασίλειο της Νεαπόλεως, όπου ο Φερδινάνδος ο 1ος υποχρεώνεται και αυτός να παραχωρήσει φιλελεύθερο σύνταγμα, μολονότι η συνθήκη που τον συνέδεε με την Αυστρία τον υποχρέωνε να μη προβεί σε καμιά φιλελεύθερη παραχώρηση.

Η ΝΕΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ που δημιουργήθηκε οδηγεί τις Δυνάμεις στη σύγκληση Συνεδρίου, το οποίον άρχισε τις εργασίες του τις 20 Οκτωβρίου 1820 στο Τροππάου. Από τις πρώτες συνεδριάσεις προκύπτει ριζική αντίθεση της Αγγλίας με τις άλλες δυνάμεις. Η Αγγλία αρνείται να δεχθεί στρατιωτική επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων για την καταστολή των διαφόρων επαναστάσεων. Είχε ήδη επιβληθεί ως θαλασσοκράτειρα και τα συμφέροντα της δεν άφηναν περιθώρια απασχόλησης με μικροζητήματα στην Ευρώπη. Εξ άλλου το φιλελεύθερο κόμμα άρχιζε να επηρεάζει την αγγλική πολιτική. Όταν δε οι Δυνάμεις της Ιερής Συμμαχίας με προκήρυξη τους κατέστησαν γνωστό ότι η επέμβαση ήταν υποχρεωτική για τις Μεγάλες Δυνάμεις και ότι αποκλειόταν από την ευρωπαϊκή συμμαχία κάθε κράτος που θα εμπνεόταν από αντίθετες αρχές, η αγγλική αντίθεση κορυφώθηκε. Η Γαλλία διστάζει να επέμβει στην Ισπανία και ο Τσάρος αποτυγχάνει, για μια ακόμη φορά, να πάρει την έγκριση για την καταστολή της εξέγερσης στις ισπανικές αποικίες. Το μόνο που αποφασίζεται είναι να εξουσιοδοτηθεί η Αυστρία για την αποκατάσταση της τάξης στην Ιταλία. Ο Μέττερνιχ είχε επιτύχει μια ακόμη νίκη.

Το συνέδριο των Τροππάου συνεχίστηκε στο Λάϋμπαχ, όπου ο Φερδινάνδος της Νεαπόλεως δηλώνει ότι ανακαλεί το φιλελεύθερο πολίτευμα που είχε παραχωρήσει στους υπηκόους του. Και τις 4 Φεβρουάριου 1821 αποκαθίσταται στο θρόνο του με τη βοήθεια του αυστριακού στρατού, ο οποίος

Σελ. 247
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/248.gif&w=550&h=800

επιβάλλει την τάξη.

Το Μάρτιο του 1821 φιλελεύθερο κίνημα στο Πεδεμόντιο ανάγκασε τον Βίκτωρα Εμμανουήλ τον Ιο να παραιτηθεί. Τον διαδέχεται ο αδελφός του. Το κίνημα όμως γρήγορα προσέλαβε και εθνικό χαρακτήρα και οι επαναστάτες εισβάλανε στη Λομβαρδία για να απελευθερώσουν τους ομοεθνείς τους, που στέναζαν υπό το αυστριακό πέλμα. Μπροστά στην παραβίαση της ακεραιότητας της χώρας της, η Βιέννη στέλνει ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις στο Πεδεμόντιο, που καταστέλλουν την επανάσταση και αποκαθιστούν την τάξη. Συγχρόνως με συνθήκη της δίνεται το δικαίωμα να διατηρεί στο Τουρίνο στρατιωτικές δυνάμεις για τήρηση της τάξης.

Τα μέσα του 1821 οι επαναστάσεις στην Ευρώπη είχαν κατασταλεί και η αυστριακή πολιτική θριάμβευε. Οι ηγεμόνες της Ιερής Συμμαχίας εγκαταλείποντας τον Μάϊο το Λάϋμπαχ διακηρύξανε και πάλι το σεβασμό στην αρχή της νομιμότητας και το δικαίωμα τους να επεμβαίνουν στις ξένες χώρες.

Η ηρεμία όμως, που είχε επιβάλλει η δύναμη των όπλων, δεν θα κρατήσει πολύ. Στην Ισπανία στις αρχές του 1822 η επανάσταση παίρνει διαστάσεις και τον Αύγουστο ο Φερδινάνδος συλλαμβάνεται αιχμάλωτος των Κορτές. Στη Νότια Αμερική τα ισπανικά στρατεύματα βρίσκονται σε αδυναμία να επιβάλουν τη θέληση της Μητρόπολης στις αποικίες, που είχαν ήδη κηρύξει την ανεξαρτησία τους. Η Ελληνική Επανάσταση, που στην αρχή είχε θεωρηθεί επεισόδιο, χωρίς ιδιαίτερη σημασία, έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις.

Υπό την πίεση των γεγονότων αυτών συνήλθε τα τέλη του 1822 το Συνέδριο της Βερόνας, που ασχολήθηκε με τα ζητήματα αυτά και στο οποίον έλαβαν μέρος όλοι οι αυτοκράτορες, οι βασιλείς και οι περισσότεροι ηγεμόνες της εποχής. Η πολιτική του Μέττερνιχ επιβάλλεται και πάλι. Η Γαλλία πήρε εντολή, παρά την αντίδραση της Αγγλίας, να καταστείλει με τα στρατεύματα της την επανάσταση στην Ισπανία και να επαναφέρει το νόμιμο καθεστώς. Το ελληνικό θέμα εγκαταλείφθηκε από τον Τσάρο και το Συνέδριο αρνήθηκε και να συζητήσει τις ελληνικές διεκδικήσεις. Αρνήθηκε ακόμη και να δεχθεί τον Έλληνα αντιπρόσωπο Ανδρέα Μεταξά, τον οποίον, κατ’ εντολή των συνέδρων, εμπόδισε ο Πάπας να συνεχίσει το ταξείδι του προς τη Βερόνα. Όσον αφορά την επέμβαση στην Αμερική, απετράπη χάρις στην έντονη στάση της Αγγλίας και στην προκήρυξη του αμερικανού Πρόεδρου Μονρόε, περισσότερο γνωστή ως Δόγμα Μονρόε, που απέκρουε οποιοδήποτε δικαίωμα των Ευρωπαϊκών Δυνάμεων, να επέμβουν στην Αμερικανική ήπειρο.

Με το Συνέδριο της Βερόνας διασπάστηκε οριστικά η συνεργασία των Μεγάλων Δυνάμεων. Το άστρο του Μέττερνιχ, ο οποίος είχε συστηματικά υπονομεύσει τη θέση του Καποδίστρια στη διαχείριση της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής, αρχίζει να γέρνει προς τη δύση του. Και οι Δυνάμεις διαφοροποιούνται από τότε σε απολυταρχικά και φιλελεύθερα καθεστώτα.

Επιμέλεια Κ. ΔΑΦΝΗ

Σελ. 248
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/249.gif&w=550&h=800

ΠΙΝΑΚΕΣ ΚΕΙΜΕΝΩΝ 1815-1822

Σελ. 249
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/250.gif&w=550&h=800

ΣΗΜ. [Η παραπομπή γίνεται στον αύξοντα αριθμό των κειμένων. Τα κείμενα 1-107 αντιστοιχούν στον Ε' Τόμο και τα κείμενα 108-163 στον ΣΤ'.]

Σελ. 250
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/251.gif&w=550&h=800

1815

1. Υπόμνημα προς τον Τσάρο της Ρωσίας Αλέξανδρο I Βιέννη 5 Οκτωβρίου 1814

Το υπόμνημα αυτό υποβλήθηκε στον Τσάρο εν όψη της συζήτησης του Επτανησιακού ζητήματος στο Συνέδριο της Βιέννης. Εξουσιοδοτημένος από την Επτανησιακή Γερουσία να χειριστεί εν λευκώ το ζήτημα κατά τη διεξαγωγή των σχετικών διαπραγματεύσεων, εξετάζει στο υπόμνημα όλες τις πιθανές λύσεις για να καταλήξει και να προτείνει ως την καλύτερη την ανασύσταση της Επτανησιακής Πολιτείας υπό την προστασία των μεγάλων δυνάμεων.

2. Επισκόπηση των «υποθέσεων» της Γερμανικής Αυτοκρατορίας Βιέννη 28 Ιανουαρ. / 9 Φεβρουάριου 1815

Και η έκθεση αυτή προοριζόταν για την ενημέρωση του Τσάρου. Αναφέρεται λεπτομερειακά στις τότε συνθήκες και καταλήγει σε ωρισμένες διαπιστώσεις και παρατηρήσεις για το τί πρέπει να γίνε ισώστε το γερμανικό έθνος να αποκασταστήσει την ενότητα του και να εξουδετερωθεί κάθε πιθανότητα συνεργασίας με τη Γαλλία.

3. Επιστολή προς τον μυλόρδο Κλάνκαρτυ Βιέννη 28 Μαρτίου / 9 Απριλίου 1815

Μετά τις προκαταρκτικές συζητήσεις για την αντιμετώπιση του Επτανησιακού ζητήματος ο Καπ. ήλθε επανειλημμένα σε επαφή και ανταλλαγή απόψεων με το λόρδο Κλάνκαρτυ, που εκπροσωπούσε στη φάση αυτή την εξωτερική πολιτική της Αγγλίας. Ο Καπ. στις συζητήσεις αυτές εξέφραζε την Επτανησιακή Γερουσία, της οποίας αντιπρόσωπος δεν είχε κατορθώσει να φθάσει στη Βιέννη λόγω απαγόρευσης του Άγγλου Διοικητή των νησιών Στρατηγού Κάμπελ. Αντιτάσσεται στην «αυστριακή» λύση και υποστηρίζει

Σελ. 251
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/252.gif&w=550&h=800

τη βρετανική προστασία, η οποία «θα απέβαινε ιδιαίτερα εποικοδομητική».

4. Επιστολή προς τον λόρδο Κλάνκαρτυ Βιέννη 18 / 30 Matou 1815

Ο Καπ. διαβιβάζει στον Άγγλο αντιπρόσωπο σχέδιο άρθρων για -τα Ιόνια νησιά. Με το πρώτο άρθρο τα νησιά αποκαθίσταντο σε ελεύθερο, ανεξάρτητο και ουδέτερο κράτος, υπό την επωνυμία «Επτανησιακή Ιόνια Δημοκρατία». Με το δεύτερο άρθρο οι δυνάμεις επιφυλάσσονταν να λάβουν στο τέλος του πολέμου όλα εκείνα τα μέτρα που θα εξασφάλιζαν τη γαλήνη, την ελευθερία και την ανεξαρτησία τους.

5. Επιστολή προς τον ναύαρχο Τσιτσαγκώφ Βιέννη 21 Matou / 2Ιουνίου 1815

Ο Έλληνας διπλωμάτης προσπαθεί να κερδίσει το ναύαρχο υπέρ των απόψεων του γύρω από το Επτανησιακό. Εκθέτει τις εξελίξεις που είχαν σημειωθεί και υποστηρίζει ως μόνη λύση, σύμφωνη άλλωστε και προς τις επιθυμίες του λαού των νησιών, ελεύθερο και ανεξάρτητο κράτος υπό την προστασία της Αγγλίας.

6. Υπόμνημα προς τον Καγκελάριο της Πρωσίας Χάρντενμπεργκ Βιέννη 21 Μαΐου / 2 Ιουνίου 1815

Ο Καπ. ενημερώνει τον Πρώσο Καγκελάριο για την πορεία των συζητήσεων γύρω από το Επτανησιακό ζήτημα, πληροφορεί ότι η Ρωσία θα αντιδράσει στα αγγλοαυτστριακά σχέδια και παρακαλεί την Πρωσία να της συμπαρασταθεί.

7. Συνοπτική έκθεση προς τον κόμη Λίεβεν Χαϊδελβέργη 8/20 Ιουνίου 1815

Αναφέρεται στις διαπραγματεύσεις στη Βιέννη και ενημερώνει το στενό συνεργάτη του για τις αγγλοαυστριακές μεθοδεύσεις γύρω από το Επτανησιακό ζήτημα.

8. Υπόμνημα γύρω από το «καθεστώς» των διαπραγματεύσεων μεταξύ των συμμάχων δυνάμεων και της Γαλλίας Παρίσι 18/28Ιουλίου 1815

Εκτίθεται αναλυτικά η πορεία των διαπραγματεύσεων και οι στόχοι που θα έπρεπε να κατοχυρωθούν με τη Συνθήκη ειρήνης, ώστε η Γαλλία να μη ξαναγίνει επικίνδυνη για την ευρωπαϊκή ασφάλεια και γαλήνη, εφόσον βέβαια εξασφαλιστεί η εδαφική της ακεραιότητα.

Σελ. 252
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/253.gif&w=550&h=800

9. Επιστολή προς τον μυλόρδο Κλάνκαρτυ Παρίσι 2/14 Αυγούστου 1815

Ο Καπ. γνωστοποιεί στον Άγγλο αντιπρόσωπο στο συνέδριο της Βιέννης τις προθέσεις της Ρωσίας ν’ αντισταθεί σ’ οποιαδήποτε μεθόδευση που θα απόβαινε σε βάρος των πόθων του Επτανησιακού λαού για ένα καλύτερο και σταθερό μέλλον.

10. Επιστολή προς τον πρεσβευτή της Ρωσίας στη Βιέννη Στάχελμπεργκ Παρίσι 4/16 Αυγούστου 1815

Ο Καπ. ενημερώνει τον Στάκελμπεργκ σχετικά με τις «αρχές μετριοπάθειας και δικαιοσύνης που χαρακτήριζαν την πολιτική διαγωγή του Αυτοκράτορα της Ρωσίας». Στη συνέχεια ο Καπ. αναφερόταν συνοπτικά σε κρίσιμα σημεία του υπομνήματος του για το γαλλικό ζήτημα (Αριθ. 8).

11. Επιστολή προς Στάχελμπεργκ Παρίσι 26 Αυγούστου / 7 Σεπτεμβρίου 1815

Αναφέρεται στις διαφωνίες μεταξύ των τεσσάρων συμμάχων αυλών σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης του Γαλλικού ζητήματος και διαψεύδει τη φήμη ότι η επιδεικνυόμενη από τη Ρωσία μετριοπάθεια οφειλόταν σε δήθεν μυστικές συνεννοήσεις του Τσάρου με το Γάλλο βασιληά.

12. Επιστολή προς το Δούκα του Ουέλλιγχτων Παρίσι 8 Σεπτεμβρίου 1815

Στην επιστολή του αυτή προς τον νικητή του Βατερλώ ο Καπ. επανέρχεται στις θέσεις του για μια δίκαιη και οριστική λύση του Επτανησιακού ζητήματος, με την υπαγωγή των νησιών υπό αγγλική προστασία, και ζητάει από τον Ουέλλιγκτων να βοηθήσει σ’ αυτή τη λύση.

13. Προσωπική επιστολή προς τον Κάστελρυ Παρίσι 23 Σεπτεμβρίου 1815

Διαβιβάζοντας στον Άγγλο υπουργό των Εξωτερικών το προσχέδιο της συνθήκης για τα Επτάνησα, ο Καπ. εξέφραζε την επιθυμία του — εν όψη της βρετανικής προστασίας — όπως η Προστάτιδα Δύναμη τηρήσει κατά τη διοίκηση των νησιών «σταθερή και αμετάβλητη πορεία έναντι της βελτίωσης των παραδοσιακών θεσμών».

14. Υπηρεσιακό σημείωμα προς τον Κάστελρυ Παρίσι 23 Σεπτεμβρίου 1815

Σελ. 253
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/254.gif&w=550&h=800

Από το περιεχόμενο προκύπτει η κοινή πορεία Μεγάλης Βρετανίας και Ρωσίας για μια οριστική επίλυση του Επτανησιακού ζητήματος σύμφωνα με τη «γραμμή» Καποδίστρια.

15. Σημείωμα προς τον Τσάρο Αλέξανδρο Παρίσι 20 Σεπτεμβρίου / 2 Οκτωβρίου 1815

Ενημερωτικό σημείωμα σχετικό με τα προβλήματα των στρατευμάτων κατοχής στη γαλλική πρωτεύουσα.

16. Αναφορά προς τον πρίγκηπα Τσαρτορίσκυ Παρίσι 3/15 Οκτωβρίου 1815

Ο Καπ. αρμόδιος κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων της Βιέννης και για το Πολωνικό ζήτημα, ενημερώνει τον συνεργάτη του Τσαρτορίσκυ για τις οικονομικές διενέξεις ανάμεσα στην προσωρινή κυβέρνηση του βασιλείου της Πολωνίας με την ηττηθείσα Γαλλία και την ενδιαφερόμενη άμεσα Ρωσία.

17. Σύντομο υπόμνημα προς τον κόμη. Νέσελροντ Παρίσι 5/17 Οκτωβρίου 1815

Το υπόμνημα αυτό προς τον Νέσελροντ, συνταγμένο με τη συνεργασία του Ραζουμόφσκυ, αναφέρεται στα κρίσιμα εκκρεμή ζητήματα που σχετίζονται με την παρουσία των στρατευμάτων των νικητριών δυνάμεων στο Παρίσι και στην παλινόρθωση των Βουρβόνων.

18. Υπόμνημα για τις υποθέσεις της Ισπανίας Παρίσι 5/17 Οκτωβρίου 1815

Αναφέρεται στην εσωτερική πολιτική κατάσταση της Ισπανίας. Ο Καπ. προτείνοντας λύσεις για την ομαλή διακυβέρνηση της χώρας, δεν παραλείπει να καυτηριάσει τους υπεύθυνους της αποσύνθεσης.

19. Υπόμνημα προς τον Τσάρο Παρίσι 5/17 Οκτωβρίου 1815

Αναφέρεται στις σχέσεις των νικητριών δυνάμεων με την ηττηθείσα Γαλλία. Από το περιεχόμενο προκύπτει καθαρά η γαλλόφιλη στάση του Καπ. Στο τέλος του υπομνήματος ενημερώνει τον Αλέξανδρο για πρόταση του Κάστελρυ να συνεργαστεί μαζί του στην επεξεργασία του επτανησιακού Συντάγματος.

20. Υπόμνημα προς τον κόμη Νέσσελροντ Παρίσι 5/17 Οκτωβρίου 1815

Σελ. 254
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/255.gif&w=550&h=800

Αναφέρεται στο «καθεστώς» των σχέσεων Διευθυντηρίου των Δυνάμεων με την ηττηθείσα Γαλλία. Το κύριο θέμα, που απασχολούσε τους συμμάχους, ήταν το ύψος των οικονομικών «επανορθώσεων» σε βάρος της Γαλλίας, που η ρωσσική πλευρά αντιμετώπιζε με ιδιαίτερη μετριοπάθεια.

21. Σύντομο υπόμνημα προς τους πληρεξουσίους της Αυστρίας, της Μεγάλης Βρετανίας και της Πρωσσίας Παρίσι 9/21 Οκτωβρίου 1815

Θέμα του η προετοιμαζόμενη από το Διευθυντήριο των Δυνάμεων συνθήκη, εν όψη του τερματισμού των εργασιών του Συνεδρίου των Παρισίων. Επισημαίνεται η κατά πολύ βελτίωση της θέσης της Γαλλίας από την εποχή της συνθήκης του Σωμόν και ως εκ τούτου θα έπρεπε ν’ αντιμετωπισθεί ηπιότερα ώστε να ξαναβρεί τον «εαυτό» της.

22. Επιστολή προς τον διοικητή των στρατευμάτων κατοχής στη Γαλλία Παρίσι 13/25 Οκτωβρίου 1815

Ο Καπ. γνωστοποιούσε στο στρατηγό Βορονζώφ τα πρακτικά της συνδιάσκεψης των τεσσάρων με τα οποία είχε διευθετηθεί το θέμα της παραμονής μιας συμμαχικής στρατιάς στη Γαλλία. Διοικητής της Στρατιάς αυτής ονομάστηκε ο Ουέλλιγκτων, ο οποίος πρότεινε όπως η στρατιωτική φρουρά των Παρισίων συγκροτηθεί από ίσα στρατιωτικά τμήματα.

23. «Συμπλήρωμα» πρωτοκόλλου προς τους πληρεξουσίους Αυστρίας, Μεγάλης Βρετανίας και Πρωσίας Παρίσι 15/27 Οκτωβρίου 1815

Με το πρωτόκολλο αυτό ο Καπ. εξουσιοδοτημένος από το Διευθυντήριο των Δυνάμεων, παρουσιάζει τις απόψεις του εν όψη της τελικής διατύπωσης της δεύτερης συνθήκης ειρήνης των Παρισίων. Αναφέρεται στο εδαφικό ζήτημα του Βελγίου και των Κάτω Χωρών, στο αμυντικό σύστημα της Γερμανικής Συνομοσπονδίας και σε άλλα, προσδιορίζοντας παράλληλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της καθεμιάς από τις νικήτριες Δυνάμεις για την εδραίωση του ευρωπαϊκού «πολιτικού συστήματος» που είχε εγκαθιδρυθεί στη Βιέννη.

24. Ενημερωτικό σημείωμα προς τον Μέττερνιχ 16/28 Οκτωβρίου 1815

Αναφέρεται στο θέμα της «τακτοποίησης» του πρίγκιπα Ευγένιου. Η Ρωσία φαίνεται πρόθυμη να συνεργαστεί με την Αυστρία στη διευθέτηση του θέματος, που ήταν συναρτημένο με εδαφικές παραχωρήσεις στη Βαυαρία και την Ιταλία.

Σελ. 255
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/256.gif&w=550&h=800

25. Επιστολή προς τον Νέσσελροντ Παρίσι 16/28 Οκτωβρίου 1815

Με την επιστολή αυτή διαβιβάζονται όλα τα σχετιζόμενα με τη σύναψη της τελικής συνθήκης ειρήνης ντοκουμέντα.

26. Προσωπική επιστολή προς Νέσσελροντ Παρίσι 16/28 Οκτωβρίου 1815

Ο Καπ. ενημερώνει τον Νέσσελροντ στα περισσότερα φλέγοντα θέματα εν όψη της τελικής συνθήκης. Ως προς το γάλλικό ζήτημα διατυπώνει την άποψη ότι το μέλλον της Γαλλίας εξαρτιόταν άμεσα από την καλή θέληση του Ουέλλιγκτων απέναντι στο βασιληά και τη δυναστεία.

27. Εγκύκλιος προς τον Στάκελμπεργκ στη Βιέννη και τη ρωσσική διπλωματική αποστολή στην Ιταλία Παρίσι 20 Οκτωβρίου / 1 Νοεμβρίου 1815

Ενημερωτικό κείμενο για την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων στο Παρίσι. Οι συμφωνίες, που επρόκειτο να υπογραφούν, στηρίζονταν στις αρχές του Αυτοκράτορα για «υποταγή των επί μέρους συμφερόντων στο γενικό και ευρωπαϊκό συμφέρον».

28. Σύντομο υπόμνημα προς τον Μέττερνιχ Παρίσι 31 Οκτωβρίου / 12 Νοεμβρίου 1815

Στο κείμενο αυτό ο Καπ. υπογραμμίζει τα κύρια σημεία της συμφωνίας Αυστρίας, Πρωσίας και Ρωσίας, για την επίλυση των προβλημάτων που σχετίζονται με τον πρίγκηπα Ευγένιο Μποαρνέ.

29. Υπόμνημα προς τους πληρεξουσίους της Αυστρίας, Μεγάλης Βρετανίας και Πρωσίας Παρίσι 6/18 Νοεμβρίου 1815

Ο Καπ. παρέχει διευκρινήσεις γύρω από τα άρθρα που αφορούσαν την τελική συνθήκη ειρήνης των Παρισίων. Προτείνονταν τροποποιήσεις σε θέματα αναφερόμενα στη τελική διατύπωση ωρισμένων άρθρων που είχαν σχέση με τη Γαλλία και την Πολωνία.

30. Σύντομο υπόμνημα προς τον πρωθυπουργό της Γαλλίας Ρισελιέ Παρίσι 7/19 Νοεμβρίου 1815

Ενημέρωση του Γάλλου πρωθυπουργού για την υπογραφή της Ιεράς Συμμαχίας, που, κατά τη γνώμη του Αυτοκράτορα, αποσκοπούσε αποκλειστικά

Σελ. 256
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/257.gif&w=550&h=800

κά στην εξυπηρέτηση της διεθνούς ειρήνης και στην αδελφοσύνη μεταξύ των λαών.

31. Προσωπική επιστολή προς τον Κάστελρυ Παρίσι 22 Νοεμβρίου 1815

Ο Καπ. αναφέρεται στις ερωτήσεις που του είχαν υποβληθεί από τη βρετανική κυβέρνηση σχετικά με τη δικαστική διοίκηση (εξουσία) και τη δημόσια εκπαίδευση στην Επτάνησο.

32. Επιστολή προς την Επτανησιακή Γερουσία Παρίσι 22 Νοεμβρίου 1815

Με την επιστολή αυτή ο Καπ. συνώδευε το κείμενο της Συνθήκης των Παρισίων. Από το περιεχόμενο της προκύπτουν τα πατριωτικά αισθήματα του Καπ. και η αγάπη του προς τους συμπατριώτες του.

33. Υπόμνημα με παρατηρήσεις πάνω στην εσωτερική κατάσταση των Ιονίων Νήσων Παρίσι 10/22/9/1815

Το βαρυσήμαντος αυτό υπόμνημα ο Καπ. το απέστειλε προς τον υπουργό της Αγγλίας Κάστελρυ προς ενημέρωση του και δι’ αυτού προς ενημέρωση του Αρμοστή που θα ανελάμβανε τη διοίκηση των νησιών. Σκιαγραφώντας με μελανά χρώματα την περίοδο της βενετικής κατοχής, ο Καπ. προχωρεί σε διαπιστώσεις και υποδείξεις σχετικά με τα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν για την οργάνωση της διοίκησης και της εκπαίδευσης του λαού της Επτανήσου.

34. Επιστολή προς τον Λ. Στάϊν Βιέννη 15/28 Δεκεμβρίου 1815

Ενημερώνει τον Στάϊν, πρεσβευτή της Ρωσίας στο Λονδίνο και φίλο του, για τις τελευταίες ενέργειες του υπέρ των Ελλήνων και της Επτανήσου, πριν επιστρέψει στην Πετρούπολη. Πανηγυρίζοντας για τη διευθέτηση του Επτανησιακού ζητήματος, εύχεται με διπλωματικότητα να διασωθούν κάποτε και οι Έλληνες αποκτώντας μια δική τους πατρίδα.

Σελ. 257
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/258.gif&w=550&h=800

1816

35. Επιστολή προς τον Γεν. Πρόξενο της Ρωσίας στο Ιάσιο Πετρούπολη 1/13 Απριλίου 1816

Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του για τις υποθέσεις της Βεσσαραβίας ο Καπ. ενημερώνει τον Γεν. Πρόξενο στο Ιάσιο για τις τουρκικές απειλές που αφορούσαν τους πρίγκιπες της Μολδαβίας και της Βλαχίας.

36. Οδηγίες στον Επιτετραμμένο της Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη Πετρούπολη 20 Μαΐου / 1Ιουνίου 1816

Ο Καπ. ως αρμόδιος υπουργός ενημερώνει το νέο Ρώσο πρεσβευτή στην Τουρκική κυβέρνηση Στρόγγανωφ για την αποστολή του πλησίον της Υψηλής Πύλης. Βασικός στόχος της ρωσικής πολιτικής ήταν η ηρεμία και η ειρήνη και δεν έπρεπε τα αγαθά αυτά να κινδυνεύσουν από «ένα άδικο πόλεμο στην Ανατολή που θα ενεργοποιούσε ξανά το δίκαιο του ισχυροτέρου».

37. Υπόμνημα προς τον πρεσβευτή Στάκελμπεργκ στη Βιέννη Πετρούπολη 24Ιουνίου / 6Ιουλίου 1816

Στο υπόμνημα αυτό ο Καπ. έκανε προτάσεις για την άρση των διαφωνιών γύρω από τα εκκρεμή εδαφικά και οικονομικά ζητήματα του πρίγκηπα Ευγένιου, την αναγκαιότητα της προσχώρησης της Ισπανίας στην τελική πράξη του Συνεδρίου της Βιέννης και στη λήψη μέτρων, εφόσον η γαλλική κυβέρνηση ανέστελλε τις πληρωμές.

38. Υπηρεσιακό έγγραφο προς τον πρεσβευτή της Ρωσίας στο Παρίσι Πότσο ντι Μπόργκο Πετρούπολη 9/21Ιουλίου 1816

Γνωστοποιεί τις προθέσεις του Αυτοκράτορα απέναντι στους περιορισμούς που είχαν αποφασιστεί για τα συμμαχικά στρατεύματα κατοχής στη Γαλλία, τα οποία θα περιορίζονταν στο ένα τρίτο. Παράλληλα υπογράμμιζε τους κανόνες που είχαν καθορίσει οι σύμμαχες Δυνάμεις για την είσπραξη των εισφορών που προορίζονταν για τα κράτη που είχαν προσχωρήσει στο τελευταίο σύμφωνο των Παρισίων.

Σελ. 258
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/259.gif&w=550&h=800

39. Υπηρεσιακό έγγραφο προς τον Πότσο ντι Μπόργκο Πετρούπολη 9/21 Ιουλίου 1816

Με το νέο αυτό έγγραφο ο Καπ. υπογράμμιζε στο Ρώσο πρεσβευτή την αμετακίνητη θέση της Ρωσίας να δει τη Γαλλία, όπως και τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη, να τίθενται «υπό το σκήπτρο των παλιών τους ηγεμόνων κι έτσι να ξανακερδίζουν τη θέση που τους αρμόζει, γεγονός που θα αποκαταστήσει την ευρωπαϊκή ισορροπία και θα αποβή η μοναδική εγγυήτρια των δικαιωμάτων όλων των εθνών».

40. Προσωπική επιστολή προς τον Πότσο ντι Μπόργκο Πετρούπολη 9/21Ιουλίου 1816

Εκτός από τα επίσημα έγγραφα ο Καπ. στέλνει και προσωπική επιστολή στο Ρώσο πρεσβευτή στο Παρίσι, η οποία καλύπτει κυρίως θέματα τακτικής και δεοντολογίας σχετικά με τις διαπραγματεύσεις γύρω από τις γαλλικές υποθέσεις.

41. Σύντομη έκθεση προς τον Στάκελμπεργκ Πετρούπολη 28Ιουλίου / 8 Αυγούστου 1816

Η έκθεση αυτή είχε για θέμα τις οικονομικές εκκρεμότητες μεταξύ Αυστρίας και Ρωσίας από την εποχή των «απελευθερωτικών πολέμων» του 1813 και 1814.Η Ρωσία επιδίωκε αναστολή της πληρωμής των οφειλών της και νέο διακανονισμό με ξεχωριστή σύμβαση.

42. Συνοπτική έκθεση προς τον πρεσβευτή της Πορτογαλίας στην Πετρούπολη Πετρούπολη 10/22 Αυγούστου 1816

Επιβεβαιώνει ο Καπ. την εμμονή του Αυτοκράτορα στην πιστή εκτέλεση των συνθηκών του Παρισιού, που πρόβλεπαν, μεταξύ άλλων, την οριστική κατάργηση του εμπορίου των νέγρων, απόφαση που όφειλαν να σεβαστούν όλα τα πολιτισμένα έθνη.

43. Συνοπτικό υπόμνημα προς τον πρεσβευτή της Ρωσίας στο Λονδίνο Πετρούπολη 11/23 Αυγούστου 1816

Ο Καπ. διαβίβαζε προς τον Λίεβεν τη διαμαρτυρία του προς τη βρετανική κυβέρνηση για την παύση μελών της Επτανησιακής Γερουσίας από τον Αρμοστή Μαίτλανδ. Υπογράμμιζε ότι ο Μαίτλανδ δεν διέθετε τέτοια δικαιώματα, δεδομένου ότι, βάσει της συνθήκης της 5ης Νοεμβρίου 1815, οι Βρετανοί δε μπορούσαν να ασκήσουν κυβερνητικά καθήκοντα.

Σελ. 259
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/260.gif&w=550&h=800

44. Επιστολή προς τον πρεσβευτή της Ρωσίας στο Λονδίνο Μόσχα 15/27 Αυγούστου 1816

Ο Καπ. ζητούσε να ενημερωθεί γύρω από την αποστολή του Βρετανού λόρδου Έξμουθ στα παράλια της Αφρικής, στα πλαίσια της βρετανικής «εκπολιτιστικής» πολιτικής. Παράλληλα ζητούσε εξηγήσεις για τη μη κοινοποίηση των βρετανικών σχεδίων στη Ρωσία κι αν η ίδια τακτική είχε ακολουθηθεί απέναντι σ’ όλες τις Δυνάμεις.

45. Επιστολή προς τον πρεσβευτή της Ρωσίας στο Λονδίνο Μόσχα 31 Αυγούστου / 12 Σεπτεμβρίου 1816

Η συνθήκη της 5ης Νοεμβρίου 1815 για τα Επτάνησα δεν είχε αναφερθεί σκόπιμα στο πρόβλημα της Πάργας, αφήνοντας το εκκρεμές παρά τις προσπάθειες του Καπ. να ενσωματώσει την περιοχή στο καινούριο επτανησιακό κράτος. Με την επιστολή του ο Καπ. προειδοποιούσε τον Λίεβεν να μην αποδεχτεί την παραχώρηση της Πάργας στην Τουρκία.

46. Υπηρεσιακό σημείωμα προς τον Νέσσελροντ Βαρσοβία 29 Σεπτεμβρίου / 11Οκτωβρίου 1816

Το σημείωμα αναφέρεται στον ενδεδειγμένο τρόπο αντιμετώπισης από της πλευράς της Ρωσίας του απεσταλμένου των Ισπανικών αποικιών στην Αμερική Χοσέ ντε Τολέντο.

47. Οδηγίες προς τον διπλωμάτη Π. Ούμπρι Βαρσοβία 29 Σεπτεμβρίου / 11 Οκτωβρίου 1816

Και το σημείωμα αυτό του Καπ. αναφερόταν στην αποστολή του εκπροσώπου των ισπανικών αποικιών της Αμερικής στη Ρωσία. Ο Ούμπρι ενημερώνεται για την πρόθεση του Αυτοκράτορα να μην αναγνωριστεί ο ντον Χοσέ ντε Τολέντο ως δημόσιος απεσταλμένος και να μη του επιτραπεί μακρόχρονη παραμονή στη Ρωσία. Ο Καπ. ζητάει παράλληλα να συγκεντρωθούν ακριβείς πληροφορίες για τις αποικίες αυτές, για την κατάσταση του λαού στις επαναστατημένες αποικίες και για την πολιτική της επαναστατικής κυβέρνησης που ασκούσε τον έλεγχο της εξουσίας μακριά από την επιτροπή της μητρόπολης.

48. Συνοπτικό υπόμνημα προς τον πρεσβευτή της Αυστρίας στην Πετρούπολη Βαρσοβία 29 Σεπτεμβρίου / 11 Οκτωβρίου 1816

Αναφέρεται στο θέμα των ναυτικών που κατάγονταν από επαρχίες που πρόσφατα είχαν ενσωματωθεί στην Αυστρία και διεξήγαγαν εμπόριο με ρωσικά διαβατήρια. Ο Καπ. ενημερώνει τον Λέμπτζέλτερν για τα μέτρα που είχε λάβει σχετικά η Ρωσία.

Σελ. 260
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/261.gif&w=550&h=800

49. Προσωπική επιστολή προς τον Καγκελάριο της Πρωσίας Χάρντενμπεργχ Βαρσοβία 1/13 Οκτωβρίου 1816

Ο Καπ. ενημερώνει τον Πρώσσο καγκελάριο για τις επαφές του με τους πληρεξουσίους της Πρωσίας για θέματα εμπορικά, ναυτιλιακά και εκκαθάρισης εκκρεμών λογαριασμών, που αφορούσαν τις οικονομικές σχέσεις των δύο συμμάχων χωρών.

50. Προσωπική επιστολή προς τον πρεσβευτή της Ρωσίας στη Βιέννη

Υπογραμμίζεται στην επιστολή η ευθύτητα του Αυτοκράτορα της Ρωσίας στο χειρισμό των κρίσιμων ευρωπαϊκών ζητημάτων, ευθύτητα που κυριαρχείτο από τις αρχές του σεβασμού των συνθηκών και των αναφαίρετων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η ευθύτητα αυτή δε φαινόταν να είχε εκτιμηθεί από την Αυστρία.

51. Οδηγίες προς τους αντιπροσώπους της Ρωσίας για τις εμπορικές σχέσεις με την Πολωνία Βαρσοβία 6/18Οκτωβρίου 1816

Οι οδηγίες αυτές αναφέρονταν σε εμπορικά ζητήματα, κυρίως ναυσιπλοΐας, που έπρεπε να αντιμετωπισθούν σύμφωνα με τις νέες συνθήκες, που είχαν υπογράφει το 1815 στη Βιέννη. Στο Πολωνικό είχαν διεισδύσει, παράλληλα προς τη Ρωσία, η Αυστρία και η Πρωσία.

52. Υπόμνημα προς τον Αυτοκράτορα της Ρωσίας 29 Οκτωβρίου / 10 Νοεμβρίου 1816

Με το υπόμνημα αυτό ο Καπ. ενημέρωνε τον Αλέξανδρο για τα εξής, γενικότερου ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, ζητήματα: 1) Τον αφοπλισμό 2) την πορεία των διαπραγματεύσεων της Φραγκφούρτης 3) Την υπόθεση του πρίγκηπα Ευγένιου 4) Τις ισπανικές υποθέσεις 5) Τη μείωση των στρατευμάτων κατοχής στη Γαλλία και 6) Τις εξελίξεις του Επτανησιακού ζητήματος.

53. Προσωπική επιστολή προς τον πρεσβευτή της Ρωσίας στο Παρίσι Πετρούπολη 5/17 Νοεμβρίου 1816

Ο Καπ. με την επιστολή αυτή ασκεί ένα είδος κριτικής ως προς τον τρόπο χειρισμού των γαλλικών κυρίως ζητημάτων από το Ρώσο πρεσβευτή στο Παρίσι.

54. Προσωπική επιστολή προς τον πρεσβευτή της Ρωσίας στο Παρίσι Πετρούπολη 5/17 Νοεμβρίου 1816

Ο Καπ. καταγγέλει τις απροκάλυπτες προθέσεις του Αρμοστή Μαίτλανδ

Σελ. 261
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/262.gif&w=550&h=800

ν’ αναδειχθεί «νομοθέτης» της Επτανήσου. Ενημερώνει τον Λίεβεν ότι, με εξουσιοδότηση του Αυτοκράτορα, είχε καλέσει το Βρετανό πρεσβευτή στην Πετρούπολη και του επέστησε την προσοχή στη σημασία που έδινε η Ρωσία στην πιστή εφαρμογή της συνθήκης της 5ης Νοεμβρίου 1815 και από την πλευρά της Βρετανίας.

55. Οδηγίες προς τον πρεσβευτή της Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη Πετρούπολη 2/14 Δεκεμβρίου 1816

Οι οδηγίες αναφέρονταν στους ξένους που είχαν πολιτογραφηθεί Ρώσοι υπήκοοι. Ο Καπ. εξουσιοδοτούσε τον Στρόγγανωφ να χειρίζεται ομοιόμορφα, βάσει ορισμένων αρχών τις οποίες καθόριζε, το θέμα της παραχώρησης της ρωσικής υπηκοότητας διά μέσου όλων των προξενείων της Ρωσίας στην Ανατολή.

56. Συνοπτικό υπόμνημα προς τον Αυτοκράτορα της Ρωσίας Πετρούπολη 9/21 Δεκεμβρίου 1816

Στο κείμενο αυτό εξετάζονται κληρονομικά θέματα σχετιζόμενα με τη δυναστεία του Βοναπάρτη και την τέως αυτοκράτειρα της Γαλλίας Μαρία Λουίζα, καθώς και οι δεσμεύσεις του Ρώσου Αυτοκράτορα από τη συνθήκη του Φοντενεμπλώ.

57. Υπόδειγμα υπομνήματος του Υπουργείου Εξωτερικών Πετρούπολη 9/21 Δεκεμβρίου 1816

Το υπόμνημα αναφέρεται στα πρώτα αποτελέσματα των συνδιασκέψεων στο Λονδίνο που είχαν ως αποτέλεσμα την κατάργηση του δουλεμπορίου και την πάταξη της πειρατείας των Βερβερίων. Οι συνδιασκέψεις, με τη συμμετοχή της Αγγλίας, της Αυστρίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας, είχαν αποφασιστεί στο Παρίσι το Νοέμβριο του 1815.

58. Επιστολή προς τον υπουργό των Εξωτερικών της Μεγ. Βρετανίας Μόσχα 18/30 Δεκεμβρίου 1816

Σχολιάζονται οι αποφάσεις που είχαν ληφθεί στις συνδιασκέψεις του Λονδίνου για την κατάργηση του δουλεμπορίου και την πατάξη της πειρατείας των Βερβερίων. Η Ρωσία ενδιαφερόταν να μη ληφθούν μέτρα εναντίον της Ισπανίας και της Πορτογαλίας προτού εξαντληθεί κάθε δυνατότητα των διαπραγματεύσεων.

59. Επιστολή προς τον πρωθυπουργό της Γαλλίας Ρισελιέ Μόσχα 18/30 Δεκεμβρίου 1816

Σελ. 262
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/263.gif&w=550&h=800

Υπέρμαχος της μείωσης των στρατευμάτων κατοχής στο Παρίσι και των οικονομικών διευκολύνσεων προς τη νέα γαλλική κυβέρνηση, ο Καπ. ενεθάρρυνε τον Γάλλο πρωθυπουργό και υπουργό των Εξωτερικών να εκπληρώσει άφοβα το τιμημένο καθήκον που του είχε ανατεθεί: να υπηρετήσει την πατρίδα του και τον βασιληά.

60. Προσωπική επιστολή προς τον πρεσβευτή της Ρωσίας στο Παρίσι Πετρούπολη 18/30 Δεκεμβρίου 1816

Ο Καπ. μεταφέρει με την επιστολή του αυτή την ικανοποίηση του Αυτοκράτορα για τον τρόπο χειρισμού των γαλλικών υποθέσεων από το Ρώσο πρεσβευτή. Συγχρόνως προβαίνει σε ορισμένες διευκρινιστικές επανορθώσεις αναφορικά μ’ ένα κείμενο που περιείχε νύξεις για τις γενικότερες ιδεαλιστικές τοποθετήσεις του τσάρου.

Σελ. 263
http://kapodistrias.digitalarchive.gr/published/includes/resources/auto-thumbnails.php?img=/var/www/html/ikapo/published/uploads/book_files/4/gif/264.gif&w=550&h=800

1817

61. Οδηγίες προς τον πρεσβευτή της Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη 24 Δεκεμβρίου 1816/ 5 Ιανουαρίου 1817

Οι οδηγίες αυτές αναφέρονται στις ρωσοτουρκικές διαπραγματεύσεις του 1812 και στα όσα είχαν συμφωνηθεί για το καθεστώς των ασιατικών παραλίων και στις εκκρεμότητες που είχαν εν τω μεταξύ δημιουργηθεί. Στη συνέχεια ο Καπ. επισημαίνει τις εξελίξεις στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, τη συνωμοσία των Αυστριακών εναντίον του ηγεμόνα της Βλαχίας Καρατζά και τις προθέσεις των Τούρκων να τον αντικαταστήσουν με τον πρίγκηπα Μουρούζη. Ο Στρόγγανωφ εξουσιοδοτείτο να έλθει στις απαραίτητες επαφές και να εισηγηθεί τις προσφορότερες λύσεις για τα ρωσικά συμφέροντα.

62. Υπόμνημα για την ίδρυση γενικού προξενείου στην Κωνσταντινούπολη 24 Δεκεμβρίου 1816 / 5 Ιανουαρίου 1817

Το λιμάνι της Κωνσταντινούπολης, μετά την ανάπτυξη του εμπορίου στη Μαύρη Θάλασσα, είχε προσλάβει ιδιαίτερη οικονομική σημασία για τη ρωσική αυτοκρατορία. Γι’ αυτό ο Καπ. προτείνει την ίδρυση γενικού προξενείου αρμόδιου για τα εμπορικά ζητήματα στην Κωνσταντινούπολη.

63. Προσωπική επιστολή προς τον πρεσβευτή της Ρωσίας στη Βιέννη 31 Ιανουαρίου / 12 Φεβρουάριου 1817

Ο Καποδίστριας διαβιβάζει στον Στάκελμπεργκ την απάντηση του Αυτοκράτορα στις προσωπικές επιστολές που του είχε απευθύνει παλαιότερα από τη Βιέννη ο πρεσβευτής του. Και διατυπώνει τις υποψίες του ότι οι άλλες Δυνάμεις διαπραγματεύονταν μυστικά εναντίον της Ρωσίας.

64. Οδηγίες προς τον επίτροπο της Ρωσίας στο κυβερνητικό συμβούλιο της Πολωνίας 11/23 Φεβρουάριου 1817

Ο Καπ. ενημερώνει τον επίτροπο Νοβοσίλτσεφ για τα μέτρα που πρότεινε το Υπουργείο Οικονομικών και εξωτερικού εμπορίου για την συμπλήρωση ορισμένων ρητρών της συνθήκης της 21 Μαΐου 1815.

Σελ. 264
Φόρμα αναζήτησης
Αναζήτηση λέξεων και φράσεων εντός του βιβλίου: Αρχείον Ιωάννου Καποδίστρια, τ. ΣΤ΄
Αποτελέσματα αναζήτησης
    Σελίδα: 245

    ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ καποδιστριακά κείμενα του 1819 και μερικά του 1820 αναφέρονται στο Επτανησιακό και γενικότερα το ανατολικό ζήτημα. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι ο Καπ. στις 10 Μαρτίου του 1819 επισκέφθηκε την Κέρκυρα, όπου έμεινε ως τις 18 Μαΐου. Κατά το χρονικό αυτό διάστημα είχε την ευκαιρία να διαπιστώσει τις παραβιάσεις της συνθήκης των Παρισίων από την αγγλική διοίκηση και τις αυθαιρεσίες του Μαίτλανδ, ο οποίος είχε καταργήσει κάθε είδους αυτοκυβέρνηση. Επίσης ήλθε σε επαφή, όπως γράφει στην Αυτοβιογραφία του, «με τους επισημότερους άνδρες της Πελοποννήσου, της Ακαρνανίας και του Αιγαίου». Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν παλαιοί γνώριμοι του από την εποχή της οργάνωσης της άμυνας της Λευκάδας το 1807, όταν στάθηκαν στο πλευρό του ως Έλληνες πολεμιστές και έδωσαν μάλιστα στον «Μαγεμένο» τον όρκο να αγωνιστούν για την ελευθερία του Γένους. Πήγαν να συναντήσουν στην Κέρκυρα τον Καπ. για δυο λόγους: Πρώτα για να μάθουν τί έπρεπε να κάνουν αν διαγραφόταν στον ορίζοντα η προοπτική πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας. Κι έπειτα για να ζητήσουν οικονομική βοήθεια, επειδή οι Άγγλοι δεν τους χρησιμοποιούσαν στα Επτάνησα, όπως παλαιότερα οι Ρώσοι.

    Το κοπιαστικό ταξείδι του Καπ. στην Κέρκυρα υπαγορεύτηκε βέβαια από την επιθυμία του να δει τους δικούς του. Αλλά και από έναν άλλο λόγο. Να κατευνάσει, ως απεσταλμένος του Τσάρου, τους έτοιμους να επαναστατήσουν Χριστιανούς. Όταν ο Αλέξανδρος αποχαιρετούσε τον Καπ. του είπε ότι έπρεπε να κάμει τους Επτανήσιους και τους λοιπούς Έλληνες να καταλάβουν ότι πρέπει να είναι λογικοί, ότι ο κόσμος έχει ανάγκη από ησυχία, που θα την έβρισκε μονάχα αν οι μεγάλες δυνάμεις έμεναν ενωμένες. Η διατήρηση όμως της ένωσης αυτής θα ήταν αδύνατη, αν συνέβαινε οτιδήποτε στην Ανατολή. Ως εκ τούτου δεν έπρεπε να δοθεί καμιά ενθάρρυνση στους Έλληνες. Πιστός εκτελεστής της εντολής αυτής, ο Καπ. εξήγησε στους οπλαρχηγούς, που είχαν συγκεντρωθεί στην Κέρκυρα, ότι ο Τσάρος δεν είχε καμιά διάθεση να εμπλακεί